Strona 1 z 4

Tęsknota zaprowadziła mnie do klasztoru…

Odkąd sięgnę pamięcią Bóg był wyjątkową Osobą w moim życiu, Kimś, Kogo można opisać dwoma słowami: Obecność i Tajemnica. Tęsknota, by poznawać Go coraz lepiej i odpowiadać Mu coraz hojniej na Jego bezgraniczną miłość, w jakiś sposób kształtowały moje życie na długo zanim zostałam siostrą.

„U Pana liczy się nie to, co robimy, ale jak to robimy. Przez dobrą intencję i czysty zamiar wszystko staje się nabożeństwem”.

Nasze z wiary płynące życie wspólne jest znakiem profetycznym Kościoła i jako takie jest służbą Ludowi Bożemu. Jest darem i zadaniem jednocześnie.

Założycielka naszego Zgromadzenia Maria Teresa od Jezusa Gerhardinger, jako niewiasta silna wiarą, stale szukająca Woli Bożej, zabiegała o jedność w naszej międzynarodowej wspólnocie i odpowiadała na naglące potrzeby czasu, szczególną troską otaczając ubogich oraz realizując dalekosiężne zamierzenia wychowawcze. W tych darach Ducha, danych naszej Założycielce Matce Teresie, rozpoznajemy rozwijający się stale charyzmat naszego Zgromadzenia.

Od Maryi każda z sióstr pragnie uczyć się kontemplatywnego zachowywania i strzeżenia Bożego Słowa w swoim sercu podczas różnych zadań codziennego życia, wypełniając aktywny apostolat, stałym odniesieniem do Boga i Jego woli. Maryjność Zgromadzenia wyraża się jednak nie tylko w pobożności i duchowości, ale także w naśladowaniu postaw Matki Chrystusa w codziennym życiu. Wybierając Maryję jako przykład dla swego życia, siostry nie chcą być w centrum zainteresowania, ale pragną raczej bezwarunkowo służyć „sprawie Bożej” tak, jak życzyła sobie tego Założycielka w słowach: „Tylko sprawa Boża, nic innego, leży nam na sercu” . Maryja, która nie odmówiła Bogu niczego, gotowa od zwiastowania po krzyż przyjąć niejednokrotnie niezrozumiałe Boże wyroki, pozostaje dla sióstr inspirującym wzorem dyspozycyjności i zawierzenia Bogu, zgody, by wypełnić posłannictwo do końca, z wewnętrzną akceptacją prawdy o Tajemnicy Paschalnej, obecnej w życiu każdej osoby idącej na serio w ślady Chrystusa . Jak Maryja, konsekwentnie wierna swojemu pierwszemu tak wobec Boga, całkowicie oddana osobie i dziełu swojego Syna , pragną siostry czynić Jezusa widzialnym i dotykalnym w dzisiejszym świecie przez radykalny dar z siebie, całkowite przylgnięcie do Boga i gotowość do cierpliwego znoszenia cierpienia.
Powierzone ich trosce apostolskiej osoby, zachęcają siostry do dostrzegania w sobie dobra złożonego w nich przez Boga oraz do świadomego i odpowiedzialnego podjęcia współpracy z Bożą łaską. W Maryi widzą siostry Arcydzieło Boga, „ukazujące, jakim było stworzenie, gdy wyszło z Jego rąk, w brzasku swej pierwotnej wspaniałości , a więc obraz takiej jedności Stwórcy i stworzenia oraz harmonii, które są wpisane w charyzmat Zgromadzenia. Realizując wizję wychowawczą Zgromadzenia, polegającą na pomaganiu innym, by coraz bardziej osiągali pełnię swych możliwości jako osoby stworzone na obraz Boga, wpatrują się siostry w Maryję jako Tę, która „osiąga godną podziwu zgodność, łączność, komunię z Bogiem, która jest tajemnicą świętości” . Nie tylko w procesie wychowywania innych, ale także dla samych sióstr i w ich osobistej formacji, Maryja pozostaje ideałem „czystej gotowości w stosunku do Boga (…), w każdej chwili Jej wola pokrywa się z pragnieniami Boga (…), znajdując się dokładnie tam, gdzie Bóg chce Ją mieć” . Jako Niewiasta całkowicie ukształtowana przez łaskę, jest najdoskonalszym obrazem owej pełni, do której Bóg powołuje człowieka i do której pragnie go doprowadzić.
Symbol ewangelicznych stągwi wypełnionych „po brzegi” wodą, która stała się winem podczas pierwszego znaku Chrystusa na weselu w Kanie Galilejskiej, obrazuje szczodrość i wspaniałomyślność wobec Boga, do których siostry czują się stale zapraszane przyglądając się Maryi oraz do których wzywają wszystkich, którym służą. Jednocześnie Maryja ukazana w tej perykopie, jest przykładem dyskrecji w zauważaniu braków, niezwykłej wrażliwości na potrzeby innych oraz skutecznego orędownictwa. Wraz z Maryją pragną się siostry zwracać do Jezusa „z głębokim zaufaniem polecając Mu potrzeby całej ludzkości” . Pamiętając o niezwykłej godności każdego człowieka, zwłaszcza potrzebującego, siostry pielęgnują w sobie prawdziwie maryjną postawę delikatności, dyskrecji, kobiecej pomysłowości oraz odwagi upominania się o słuszne prawa tych, których głos nie jest w dzisiejszym świecie słyszany.

„Krzyż czasem bardzo ciąży, biegnijcie wtedy do Jezusa, Ukrzyżowanego, w Najświętszym Sakramencie Ołtarza. Módlcie się, powiedzcie Mu o waszej biedzie i prośbach. Nigdy nie odejdziecie bez oświecenia, bez pociechy i bez pomocy”.

Karolina urodziła się w Regensburgu- Stadtamhof 20 czerwca 1797 r. i pozostała jedynym dzieckiem Willibalda Gerhardinger, mistrza żeglugi, i jego żony Marii Franciszki. W domu rodzinnym oraz w podróżach Dunajem do cesarskiego miasta Wiednia rodzice przygotowali swoją córkę do życia w różnych sytuacjach i rozbudzali bogate dary jej umysłu i serca. Sześć lat nauki w szkole Kanoniczek de Notre Dame ubogaciło jej wszechstronny rozwój dzięki dobrej formacji charakteru oraz gruntownej wiedzy zdobytej w przedmiotach szkolnych. I tak już dzieciństwie Karolina rozwinęła w sobie te cechy, które później pomogły jej w realizacji powołania i jego wymagań, a więc: otwartość na świat, miłość do ubogich oraz skierowanie całej swojej osoby ku Bogu.

Formalne kształcenie dziewcząt w rodzinnym mieście Karoliny zostało nagle przerwane w 1809 r. gdy dom zakonny w Stadtamhof razem z innymi instytucjami kościelnymi padł ofiarą sekularyzacji. Wtedy to Jerzy Michał Wittmann, proboszcz katedry, późniejszy biskup Regensburga, zachęcił swoją utalentowaną młodą parafiankę, by podjęła się pracy nauczycielskiej. On sam zajął się przygotowaniem jej do tej pracy. Chociaż dwunastoletnia Karolina sama nigdy nie wybrałaby tego zawodu, uczyniła to jednak na życzenie swojego proboszcza. Dzięki swym wybitnym zdolnościom pedagogicznym pociągała dzieci do nauki. W ciągu swojego przeszło dwudziestoletniego nauczania Karolina uczyniła szkołę w Stadtamhof szkołą wzorcową. W swoich wysiłkach pedagogicznych troszczyła się o całego człowieka, o wszystkiego jego potrzeby. Poprzez szkołę chciała przeciwdziałać upadkowi wiary i niskiemu poziomowi moralności w swoim kraju. Podobnie jak Wittmann Karolina rozumiała, że poprzez chrześcijańskie wychowanie kobiet i matek można doprowadzić do odnowy życia rodzinnego a przez to do pozytywnej przemiany społeczeństwa. Dlatego chętnie przyjęła prace wychowawczą i nauczycielską wśród dziewcząt jako zadanie swego życia.

Od 1816 r. wraz z dwiema innymi nauczycielkami w Stadtamhof Karolina zaczęła prowadzić wspólne życie pracy i modlitwy. W tych też latach wzrosłojej pragnienie całkowitego oddania się Bogu poprzez życie zakonne. Biskup Wittmann widział w tym znak Boży, żeby założyć wspólnotę zakonną poświęconą nauczaniu i wychowaniu dziewcząt. Przygotowywał do tego Karolinę zmarł jednak w 1833 r. zanim zdążył zrealizować swój plan. Lecz Karolina z niezachwianą ufnością w Bogu i wspierana przez ks. Franciszka Sebastiana Joba, przyjaciela Wittmanna, kontynuowała to, co rozpoznała jako wolę Bożą i wraz dwiema towarzyszkami rozpoczęła w dniu 24 października 1833 r. w Neunburgu vorm Wald wspólnotowe apostolskie życie zakonne. W dniu 16 listopada 1835 r. złożyła wieczyste śluby zakonne w Regensburgu. Odtąd nosiła imię Marii Teresy od Jezusa (...)

Ta mała wspólnota istniała zaledwie trzy lata, kiedy odbyły się pierwsze obłóczyny. W tym samym czasie otwarcie szkoły Schwarzhoffen było początkiem założenia wielu dalszych nowych domów filialnych. (...) Wiara i wspaniałomyślność przynaglały Matkę Teresę do głoszenia Dobrej Nowiny o Królestwie Bożym wszędzie dokądkolwiek była wzywana. Już w 1847 r. pięć misjonarek Zgromadzenia ruszyło do Północnej Ameryki. W 1850 r. Siostry Szkolne de Notre Dame poszły do innych krajów Europy poza Bawarią. Siostry żyły przeważnie w małych wspólnotach i pracowały w szkołach, przedszkolach i sierocińcach, głównie w okolicach wiejskich i ubogich. Stały się pionierkami w rozwoju dziewiętnastowiecznego systemu nauczania szkolnego, a w Ameryce Północnej przyczyniły się w sposób zasadniczy do organizacji systemu szkół parafialnych. (...) W dniu 9 maja 1879 r. Matka Teresa wypowiedziała Bogu swoje ostatnie „tak” na ziemi i dopełniając swojego ziemskiego posłannictwa odeszła do domu Ojca. Grób Matki Teresy znajduje się w pierwszym domu macierzyństwym Zgromadzenia w Monachium Anger.

Dzień 5 nowenny: Otwarte przed Bogiem.

Panie Jezu Chryste, kto Ciebie znajdzie, posiada całe bogactwo. Napełnij nas, tak jak Marię Teresę od Jezusa, duchem ubóstwa, który nas uwolni od samolubnych pragnień, który nas uzdolni, by nasze materialne oraz duchowe i religijne dobra dzielić z innymi ze względu na Ciebie.

„Prawdziwa, szczera miłość bliźniego jest równocześnie nieomylną miarą naszej miłości do Boga”. 4 dzień nowenny: Zjednoczone w Chrystusie

„Nie zapominajmy o pilności Marty, wewnętrznej pobożności Marii i odpoczywajmy we właściwym czasie u stóp Jezusa! Przy Jego Sercu musimy nabrać życia miłości, odszukać moc i siłę do działania i wybłagać błogosławieństwo”.

Nie potrafię opisać mojego wewnętrznego pokoju. Teraz jestem w Jezusie. Niech czyni ze mną, co zechce, Jemu mogę zaufać, na Nim chcę budować”. Zachęcamy do obejrzenia 2 dnia nowenny:

9 maja nasze Zgromadzenie Sióstr Szkolnych de Notre czci swoją Założycielkę bł. Marię Teresę od Jezusa Gerhardinger. Z tej okazji zapraszamy do modlitewnego przygotowania się razem z nami poprzez specjalną nowennę opartą na Słowie Bożym i myślach M. Teresy.

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego
jest niebywałym triumfem Bożej miłości –
poruszającej serca i umysły każdego wierzącego.
Nie sposób opisać dobroć i łaskę,
którą zostaliśmy obdarowani – my,
zwykli grzesznicy.

Kardynał Stefan Wyszyński

Strona 1 z 4

KONTAKT

Zgromadzenie Sióstr Szkolnych de Notre Dame

DOM PROWINCJALNY I FORMACYJNY:

ul. Mały Rynek 5, 45-020 Opole
tel./fax. 77/ 402 50 85; 77 423 10 10

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 DOM GENERALNY:

Via della Stazione Aurelia 95, 
00165 Roma, Italia
 tel: +3906665201     
http://www.gerhardinger.org/

SŁOWA ZAŁOŻYCIELKI NA DZIŚ:

kw29a

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…